Johann Strauss en Asko|Schönberg worden niet vaak in een adem genoemd. Deze verrassende keuze vormt de basis van dit programma, dat de grens tussen ‘serieuze’ muziek en ‘lichte’ muziek verkent en een brug slaat tussen deze twee schijnbare uitersten.

Schönberg, bepaald niet bekend als componist van heel toegankelijk werk, zag duidelijk de waarde in van ‘lichte’ muziek. Hij en veel van zijn studenten transcribeerden orkestwerken van Strauss tot kamermuziek.

In Weberns Vier stukken horen we duidelijke invloeden van de Weense Wals.

Milton Babbitt staat bekend als een van de meest ‘serieuze’ componisten van de 20e eeuw. Hij schreef seriële muziek die vaak op wiskundige principes gebaseerd was. Maar zijn roots lagen meer in jazz en pop en hoewel het niet altijd gemakkelijk is te horen, maakt het deel uit van zijn compositiestijl.

John Adams reageerde in veel opzichten tegen de academische stijl waarin Babbitt en zijn kring schreven. Zijn Chamber Symphony is sterk beïnvloed door tekenfilmmuziek.

Bekijk de video hieronder waarin Jospeh Puglia zelf vertelt over dit programma.

Inleiding 19:15 op Foyerdeck 1 door Frederike Berntsen.