Debussy en Ravel waren honderd jaar geleden de leidende Franse componisten – of illusionisten. Beiden excelleerden in de kunst van het weglaten: ze verruilden romantisch bombast voor subtiliteit. Klankkleur werd even belangrijk als de noten zelf.

Daarmee baanden ze de weg voor naoorlogse Franse componisten als Gérard Grisey, bij wie het niet om klankschoonheid gaat maar eerder om het fysieke effect van de pure klank.
Ravel orkestreerde zijn pianowerk Le tombeau de Couperin zelf al, maar liet twee delen weg. Asko|Schönberg speelt de volledige suite in een recente bewerking van Wolfgang Renz. Ravels Poèmes de Mallarmé zijn in sfeer verwant aan Debussy’s Préludes: associatieve, droom-achtige miniaturen met een ronduit sensueel klankbeeld. In vergelijking hiermee klinkt Grisey’s Partiels als een schreeuw, of anders wel als een zorgvuldige analyse daarvan. Muziek als fysieke ervaring – van streling tot vuistslag.

Artists

Maurice Ravel
Le tombeau de Couperin (bew. Wolfgang Renz)
Claude Debussy
Vijf préludes (bew. Hans Zender)
Maurice Ravel
Trois poèmes de Stéphane Mallarmé 
Gérard Grisey 
Partiels

Asko|Schönberg 

dirigent
Etienne Siebens
sopraan
Katrien Baerts