De combinatie van spel en muziek is zo oud als de weg naar Rome, maar blijft voor veel componisten een onuitputtelijke bron van inspiratie. Muziek als speelgoed, geheime boodschap of als missie om het volgende level te bereiken. Speciaal voor de Cello Biënnale heeft Het Muziek een programma samengesteld rond vier componisten die van een muzikale uitdaging houden.

György Kurtág verstopt in Signs, Games and Messages een hele wereld in miniaturen van uiteenlopende lengte: muzikale “brieven”, hommages, in memoriam’s en speelse experimenten met instrumentale techniek. Thomas Adès laat in Living Toys een kamerensemble tot leven komen als een poppenkast: virtuoos, grillig en filmisch, met een fantasie die van kinderkamer naar koortsdroom kan springen en weer terug, alsof iemand op “reset” drukt. De Georgische componist Alexandre Kordzaia, die eerder op de Cello Biënnale stond met zijn cello concertino, ontwikkelde Speedrun: een game die als partituur wordt gelezen. Een realtime “play” die niet uit delen bestaat, maar uit levels die de musici live uitvoeren. Het programma eindigt met het nieuwe celloconcert van de Ierse componist Gerald Barry, bekend om onverwachte wendingen en een uitgesproken gevoel voor humor. Barry schrijft over dit werk: “In het eerste deel is de cello een stijgende en dalende god. In het tweede deel is de cello af en toe een bij.” Het is aan de luisteraar om dit raadsel op te lossen.